Koty zwykłe i nie zwykłe

Miau Miau

Kot o tym artykule

Kot – jest to przedziwny stwór antypieski składający się z kota właściwego, mózgowia podkociego , muzgu wielkośći meter na merer modułu mruczącego, organu miauczącego, sensorów świetlnych, obroży, kagańca i smyczy. To właśnie kot jest tym, czego nie posiadał król Popiel.

Kot kreskowy

Zarys historyczny i funkcje użytkowe

Nikt do tej pory nie określił momentu historii, w którym człowiek został udomowiony przez kota. Stworzenie występuje praktycznie na całym obszarze znanej nam kultury, a w szczególności literatury. Głównymi oznakami kociej obecności w twoim stożku czasu są dźwięki, które zostały zidentyfikowane jako towarzyszące początkowej fazie prokreacji. Kot, jako antypies, czasem w ruchu zmiennym po linii krzywej napotyka swoje przeciwieństwo, czemu wbrew pozorom nie towarzyszy anihilacja, lecz dźwięki podobne do wymienionych wyżej. Istnieje teoria mówiąca (w przeciwieństwie do teorii niemych), że koncepcja znanego nam wszechświata rozpadłaby się bez tej swojej, z pozoru tak błahej cząstki, jaką jest kot. Kot jest czczony przez nastolatki na całym świecie, niejakiego Sebastiana z Kuroshitsuji oraz sąsiadkę Goździkową. Koty są niebezpieczne z powodu iż potrafią tak oswoić człowieka że ten myśleć będzie że to on je oswoił, z tego też powodu powstał pewien rasistowski mit mówiący o tym że jeżeli czarny kot przejdzie ci drogę spotka cie nieszczęście co z drugiej strony oznacza ze jeżeli staniesz kotu na drodze to i tego biedaczka spotka nie szczęście.

Kot poduszkowiec. Najnowsze badania naukowców dowiodły, że doskonale nadaje się on do prasowania

Prawa kociej fizyki

1.Prawo kociej inercji

Kot będzie dążył do pozostania w spoczynku, jeśli nie będzie na niego działać żadna zewnętrzna siła (jak na przykład otwieranie puszki z kocim jedzeniem, przebiegająca mysz, ewentualnie jadący na wprost niego tramwaj czy nawet ślepa gosposia odkurzająca dywan).

Śliczny kotek "cynamonek"

2.Prawo kociego ruchu

Kot będzie się poruszał po linii prostej, chyba że zaistniał dobry powód do zmiany kierunku.

3.Prawo kociego magnetyzmu

Czarne ubrania przyciągają kocią sierść wprost proporcjonalnie do kontrastu pomiędzy sierścią kota, a kolorem ubrania (tzn. im większy kontrast między jasnością sierści kota a ubraniem, tym większa siła magnetyzmu), jak również wprost proporcjonalnie do chęci zachowania ubrania w stanie „niezasierściowanym”(tzn. im większa chęć pozostania "niezasierścionym" tym większa siła przyciągania kociego włosia) Niektórzy jednak błędnie odczytują to prawo, twierdząc, że siła ostatnia jest odwrotnie proporcjonalna (tzn. im bardzie chcę być "niezasierściony" tym bardziej jestem wolny od kociej sierci.) Jest to oczywistym błędem logicznym, już dawno przez koty dostrzeżonym i paskudnie wykorzystywany.

4.Prawo kociej termodynamiki

Ciepło przepływa z cieplejszego do chłodniejszego ciała, z wyjątkiem kota, gdzie całe ciepło przepływa do kota.

5.Prawo kociego przeciągania

Kot wyciągnie się na długość proporcjonalną do długości drzemki, z której właśnie się przebudził.

Co ty kombinujesz?

6.Pierwsze prawo kociego snu

Koty śpią z ludźmi, gdy tylko jest to możliwe, w pozycji tak niewygodnej dla ludzi, jak to tylko możliwe dla kota.

7.Drugie prawo kociego snu

Koty śpią 36 godzin dziennie, a resztę czasu odpoczywają.

8.Prawo kociej długości

Kot może wydłużyć swoje ciało tak, by dosięgnąć do dowolnej krawędzi, która kryje cokolwiek ciekawego.

9.Prawo kociego przyspieszenia

Kot zwiększa swą prędkość ze stałym przyspieszeniem, aż będzie gotów, by się zatrzymać.

Ekstremalne zbliżenie kociej mordki – zdjęcie wykonane z narażeniem życia, a nawet zdrowia.

10.Prawo obecności przy stole

Kot będzie uczestniczył przy wszystkich posiłkach, jeśli tylko będzie podawane coś smacznego.

11.Prawo oporności

Koci opór jest wprost proporcjonalny do ludzkiej chęci zmuszenia kota do czegokolwiek.

12.Pierwsze prawo zachowania energii

Koty wiedzą, że energia nie może zostać stworzona lub zniszczona, tak więc zużywają tak mało energii, jak to tylko możliwe.

13. Drugie prawo zachowania energii
Koty wiedzą również, że energia może być zachowana tylko poprzez długie drzemki. 

14. Prawo obserwacji lodówki
Jeśli kot wystarczająco długo obserwuje lodówkę, w końcu pojawi się jakiś ktoś, który wyciągnie coś dobrego do jedzenia. 

CD.Nastąpi!!!!!

kot rosyjski niebieski

Kot rosyjski niebieski - rasa krótkowłosego kota, pochodząca z zachodniejRosji. Znany także jako kot archangielski lub kot maltański. Jest rasą naturalną^[1][2].

Początek rasy datuje się na XVII wiek. Była zagrożona wyginięciem podczas II wojny światowej, lecz udało się ją ocalić poprzez krzyżowanie z rasami orientalnymi (m.in kotami syjamskimi, balijskimi itp.). Odmiany barwne (biały i czarny) nie są uznawane przez większość federacji. Koty te przybyły doEuropy z Archangielska (stąd ich nazwa) ok. roku 1860 z marynarzami powracającymi do Anglii^[3]. Na wystawie zaprezentowane po raz pierwszy w 1875 roku w Crystal Palace jako Koty Archangielskie. Odmiany barwne, zostały wychodowane przez krzyżowanie z kotami domowymi.

Spis treści   [ukryj]  1 Wygląd 2 Historia 3 Charakter 4 Pielęgnacja 5 Uwagi 6 Przypisy

Wygląd[edytuj]

Kotka - 6 miesięcy

Jest kotem średniej wielkości o smukłej sylwetce. Kot rosyjski ma stosunkowo długie nogi, zakończone małymi owalnymi łapkami. Pojawiające się cechy kotów orientalnych - mogące się pojawiać ze względu na wcześniejszą konieczność krzyżowania z m.in. kotami syjamskimi - są uznawane w/g standardu za wadę. Oczy w kształcie migdałów, na ogół zielonego koloru, odstępstwo od tego (kolor żółtawy - typowy u młodych kociąt tej rasy) stanowi wadę u kotów dorosłych. Uszy są duże i postawione.

Ta sama kotka - przykład barwy futra

Piękne, pluszowe futro jest niebieskawo-szare, natomiast skóra jest niebieska (co widać wyraźnie na wewnętrznej stronie ucha). Nos oraz poduszki łapek - zgodnie ze standardem powinny być lawendowe. Charakterystyczne jest umaszczenie "podwójnego futra" "połysk" jest spowodowany bezbarwnymi końcówkami szarego włosia dodatkowo jest ono miękkie w dotyku ze względu naPodszerstek (jedynie koty kartuskie mają podobne, podwójne futro). Ze względu na recesywny gen czarnego koloru z "niebieskich" rodziców mogą powstać wyłącznie koty "niebieskie"^[4]. Niepożądaną cechą są jakiekolwiek wtrącenia koloru białego^[5]. Pełny opis standardu w języku polskim według:FIFe, WCF,TICA.

Historia[edytuj]

Koty rosyjskie niebieskie od dawna uchodziły za szczególne zjawisko, gdyż już w XVII wieku gościły na polskich dworach książęcych. Rasa ta nie potrzebowała mistyfikacji, ponieważ jej oryginalny fenotyp pozostawał zbyt długo w niezmienionym stanie. Mimo iż podobny do kota europejskiego krótkowłosego, rozwijał się jako rasa niezależnie od niego. Do dziś nie krzyżuje się ze sobą tych ras. Ich nietypowe futro jest wynikiem warunków klimatycznych oraz izolacji środowiska w jakim powstała. Według legendy koteczkę rosyjską niebieską posiadał car Mikołaj II, której powierzał największe nawet tajemnice państwowe. Dwie przedstawicielki tej rasy posiadał także papież Jan Paweł II w Watykanie. Do Polski pierwszy przedstawiciel odnowionej rasy został przywieziony w roku 1990. Był to kocur Ragdaj Czarus. Pod koniec roku 1991 zostały sprowadzone do Polski trzy kotki rosyjskie niebieskie, m.in. Ilia Akwamarin. Ragdaj i Ilia zostali rodzicami pierwszego miotu rosyjskiego niebieskiego w Polsce^[6].

Charakter[edytuj]

Jak dla każdego kota, najważniejsze dla niego są pierwsze tygodnie jego życia, gdyż prawidłowo wychowane, mają niezwykłą zdolność nauczenia swoich ludzkich opiekunów rozumienia kociego świata. Młode kociaki są bardzo ciekawe otoczenia. Uwielbiają zabawy, tak samo jak dorosłe koty, po których nie zawsze to widać. Koty rosyjskie niebieskie są niesamowicie zwinne, poruszają się bardzo cicho. Mimo, że lubią zwiedzać każdy zakamarek mieszkania, rzadko zdarza im się coś zniszczyć . Są bardzo przyjacielskie, uwielbiają zabawy z opiekunem np: z piórkiem, sznurkiem. Lubią także towarzystwo innych kotów. W stosunku do ludzi są towarzyskie i niezwykle czułe. Kot rosyjski wybiera i przywiązuje się do jednego człowieka, któremu będzie to szczególnie okazywać. Starają sie "pomagać" przy wszystkich zajęciach. Wyjątkowa inteligencja kota rosyjskiego pozwala mu na nauczenie się prostych sztuczek, w tym aportowania. Cenią sobie spokój. Otwarty dom z niekończącymi sie odwiedzinami gości to nie jest miejsce dla "RUS'a". Są nieufne wobec obcych ludzi. Koty rosyjskie są bardzo ciekawe wszystkiego co nowe. Lubią podróżować, idealnym rozwiązaniem są samochodowe szelki zamiast transportera pozwalające kotu na obserwację otoczenia. Długo i troskliwie opiekują się swoim potomstwem (nawet półrocznym). Ze strony opiekuna potrzebują znacznej uwagi. Pozostawione samym sobie będą to bardzo mocno przeżywać. Kot rosyjski jest wyjątkowo eleganckim i wbrew obiegowym opiniom o kotach, lojalnym towarzyszem^[7].

Pielęgnacja[edytuj]

Jego krótka sierść nie wymaga skomplikowanych zabiegów pielęgnacyjnych. Należy ją regularnie, lecz nie za często, czesać gumową szczotką. Jego dieta powinna być dobrze zbilansowana, aby zapewnić dobrą kondycję jemu i jego sierści.

Uwagi

Przypisy

1. ↑ Koty.pl : kot, koty forum, Miau / ABC / R
2. ↑ Kot Rosyjski niebieski - opis rasy na koty.org.pl
3. ↑ KOTY RASOWE - Kot Rosyjski Niebieski - opis rasy
4. ↑ genetyka_kotow
5. ↑ Kot rosyjski krótkowłosy / Rasy / Świat kotów - hodowla - wystawy kotów, wizytówki hodowli
6. ↑ Kot rosyjski niebieski
7. ↑ KOTY RASOWE - Kot Rosyjski Niebieski - opis rasy

Kot brytyjski krótkowłosy

Kot brytyjski krótkowłosy
Kot brytyjski krótkowłosy
Kod EMS	BRI
Kategoria|Kot	III
Pochodzenie	Wielka Brytania
Nazwa angielska	British shorthair
masa	4-9 kg
Standardy rasy (wg organizacji felinologicznych)
CFA	standard
FIFe	standard
TICA	standard
AACE	standard
ACFA	standard
ACF	standard
CCA	standard
Punktacja za standard (wg FIFe)
głowa	30
oczy	10
korpus	20
futro kolor	20
futro jakość	15
kondycja	5
Uznane odmiany barwne
kod EMS	BRI
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Kot brytyjski krótkowłosy – rasa kota, której początki zwolennicy wywodzą od kotów sprowadzonych na Wyspy Brytyjskie przez legiony rzymskie, wykorzystujące je do walki zeszczurami. Legendy tej nie da się jednak udowodnić. Faktem jest, że rasa wywodzi się odkotów domowych zamieszkujących Wielką Brytanię (nie jest to jednak domowy kot "brytyjski"). Na skutek II wojny światowej istnienie tej rasy zostało zagrożone. W latach 50. XX wieku hodowcy, przy pomocy krzyżowania z persem niebieskim, wzmocnili populację i poprawili cechy rasy.

Wygląd[edytuj]

Sierść krótka, gęsta i miękka. Wzorzec rasy dopuszcza różne umaszczenie. Zanotowano około 150 odmianach barwnych, od jednokolorowych (niebieski, czarny, rudy, kremowy, czekoladowy, liliowy i biały) po dwubarwne, a także (tylko u kotek) trójbarwne. Waży od 4 do 9 kg i jest zarazem największym kotem krótkowłosym. Nogi krótkie lub średniej długości, przez co kot sprawia wrażenie grubego. Na krótkiej szyi duża głowa z wyraźnymi policzkami i zaznaczoną brodą. Uszy szeroko rozstawione i zaokrąglone na końcach. Oczy duże, pomarańczowe, niebieskie, złociste, zielone, turkusowe.

Charakter[edytuj]

Łagodny, zrównoważony, towarzyski. Zaskakująco (w stosunku do wielkości) cichy. Akceptuje bez problemu przebywające razem z nim w domu koty. Przywiązuje się do właściciela. Potrafi podążać za nim przez cały dzień, cierpliwie czekając, aż zostanie mu udzielona uwaga. Dom imprezowiczów to zdecydowanie najgorsze miejsce do przebywania dla takiego kota. Najlepiej się czuje w ciszy i spokoju, patrząc w okno, obserwując rodzinę w której żyje oraz wylegując się w promieniach słonecznych.

Pielęgnacja[edytuj]

Sierść wymaga codziennego szczotkowania, ale w przypadku kota brytyjskiego krótkowłosego mieszkającego w domu wystarczy raz w tygodniu gęstym grzebieniem wyczesać martwą sierść. Jednak pogląd o konieczności szczotkowania sierści nie jest podzielany przez wielu hodowców i sędziów, którzy uważają że prowadzi ono (szczotkowanie) do usuwania podszerstku nadającego charakterystyczną dla brytyjczyków fakturę sierści. Należy również pamiętać o regularnym przycinaniu pazurków oraz kontroli stanu uszu i zębów. Przycinanie pazurków nie jest wskazane dla kotów wspinających się na drapaki, gdyż tracą wtedy możliwość bezpiecznego kontaktu z podłożem.

Styl życia kota brytyjskiego i odmienna od wielu innych ras sierść oraz bezwzględna mięsożerność całego gatunku ma także wpływ na wymogi żywieniowe. Należy dążyć do podawania karm o możliwie pełnym składzie obejmującym zarówno wymagane składniki podstawowe jak i witaminy oraz mikroelementy. Jest wiele dość dobrych rodzajów karm suchych, które spełniają te warunki, choć korzystanie ze specjalnych dodatków żywieniowych jest zawsze wskazane. Należy pamiętać, że nawyki żywieniowe u kota najmocniej kształtują się ok. 6 tygodnia życia i później bardzo trudno je zmienić. Obecnie kotom podaje się wodę, która powinna być stale dostępna. Mleko i jego pochodne nie są wskazane, gdyż wiele kotów wykazuje mniej lub bardziej nasilone reakcje alergiczne na jego składniki.

Kot brytyjski w kulturze[edytuj]

• Lewis Carroll autor Alicji w krainie czarów, jako model dla wizerunku Kota z Cheshire wybrał kota brytyjskiego krótkowłosego, ze względu na "uśmiechniętą" mordkę kotów tej rasy^[1]
• Niania Ogg, postać ze Świata Dysku Terry'ego Pratchetta, hoduje kota Greebo, który jest błękitnym brytyjskim krótkowłosym.
• Kot Toby z serialu Gotowe na wszystko jest brytyjskim krótkowłosym.
• Srebrny, klasycznie pręgowany kot z logo marki Whiskas również jest brytyjskim krótkowłosym.